Love Like Birds [EP]
Dit weekend op Radio1 gehoord met haar song “Manic” ~ was direct verkocht… Prachtige stem met equally prachtige muziek! Doet me aan iemand denken, alleen nog geen idee wie juist… Isobel Campbell?
Wish I knew where to ring that bell…
Either way – support the girl!
Modeselektor – Monkeytown
De laatste nieuwe van Modeselektor komt pas uit op +/- 29/09 maar blijkbaar konden de mannen van Les Inrocks al aan een volledige pre-release aan… Had de mannen voor het eerst gehoord op StuBru, met hun nummer “Pretentious Friends” – track 02 van hun nieuwe cd… Vooral geestige lyrics in dat nummer en niet echt HET feestnummer bij uitstek, maar als je dan de rest van hun cd te horen krijgt, hoop je gewoon dat ze hier ooit eens in België passeren voor een avondje volledig te trashen…
Favo nummer atm is “Evil Twin”!
Even richting de sourcecode van op Les Inrocks gekeken et voila! Hun avantpremiere is nu ook hier te beluisteren… Enjoy!
Daft Punk – Drive
Gisterenavond op StuBru kwam deze schijf ter sprake, op een gegeven moment zei er iemand – “Soma had dit nummer ergens gevonden op één of ander schabbeke in hun archief” & met momenten denk ik dan, hadden ze het daar niet beter laten liggen… MAAR – even teruggaan in de tijd – richting 1994… Ik was toen juist 10 jaar, check dan ook even wat voor muziek er rond die tijd de ronde deed… Dat lijstje is een persoonlijke top v ene Fence Wilson, maar toch – ik denk dat het wel een schoon beeld geeft van de zeitgeist van toen… Nirvana, Greenday, The offspring… The world wasn’t ready for this… De overgrote meerderheid was aan’t losgehen op Ein Zwei Polizei – dat was pop toen! Maar 1994 was ook een jaar van klassiekers in wording, Robert Armani – Hit Hard bv…
Of “The house of house – Cherry Moon Trax”
& Yves Deruyter had toen ook net een goeike uit – Calling Earth
En als laatste – hoewel van 1995 zijnde, toch wel wat herinneringen oproept. “Groove Solution – Magic Melody”
En ahja het was ook de golden age of intro’s imo – toen was dat doodnormaal dat er op elke cd nen intro kwam & soms zelfs nen outro… Nowadays moet ge al flink moeite doen om nog iemand te vinden die dat principe nog hanteert… Soit één van de betere intro’s van die tijd was toch wel die van Illusion 
Anyway – dat was 1994… Daft Punk dat nu een track released van toen, redelijk dapper, but then again – they’re Daft Punk…
Hadden ze het niet beter op dat schabbeke laten liggen?..
TWDY – Tunnel Blanket
**********************
Een paar weken geleden heb ik dan toch maar eens besloten om mezelf een last.fm account aan te schaffen, niet zozeer voor die radiostuff & all, maar eerder voor dat scrobbling… Schitterend! Al minstens 4 groepen *ontdekt* door eens te gaan checken wat die scrobbler voor mij in petto heeft, en goed wetende dat ik daar nog maar 2 weken mee bezig ben… Anyway – ik heb dus een account op last.fm & blijkbaar kunt ge daar ook vriendjes maken… Find me @ ArcumXIII
Door al dat scrobbling & eigenlijk ook mede door Maybeshewill ben ik dus op “This will destroy you” gestoten (ofte TWDY). Hun laatste plaat “Tunnel Blanket” zou de beste moeten zijn die ze tot op heden hebben uitgebracht. The ladies van DeathProofPR verwoorden het prachtig!
“Tunnel Blanket” is the darker and more intricate sides of human emotion, grief, and tragedy. It’s “pretty” in the way decomposition is pretty. It’s “artful” in the precise way that a sniper’s bullet passes through the largest artery is artful.
The songs of “Tunnel Blanket” seemingly represent the varying stages of grief and, fittingly, are often-paralyzing. Passages like “Glass Realms,” “Reprise” and “Osario” are haunting canvases of nostalgia, loss, and overwhelming despair. Slabs like “Communal Blood” and “Black Dunes” are glacially-paced, yet somehow the most violent and eruptive that contemporary music itself is even capable of. Envision not man-made pyrotechnics when trying to process the sounds of the latter. Think of volcanoes no longer being able to contain themselves and seeping out across scorched earth. Think of ice shelves collapsing after centuries. Think of the bodies of men that have been bludgeoned into nothing but fine pulp.
Enjoy!
I was here for a moment, then I was gone
**********************
Het is allemaal de schuld van Explosions in the Sky dat ik mij meer en meer interesseer in post-rock/instrumental/math-rock, but then again whatsinaname? Nee, het enige concert dat ik op Pukkelpop volledig heb kunnen meepikken was dat van EITS & they were awesome + mindblowing… Zodus gingen we wat op zoek naar nog wat bands in dat genre, Mogwai is natuurlijk ook een topper – maar ik wou iets anders… Tot ik viavia op bandcamp.com terecht kwam, prachtig muziekaanbod van bands die hun muziek gratis/nameyourprice/lowprice aanbieden… Musicindustry as it should be!
Anyway – Maybeshewill heeft hun laatste cd “I was here for a moment, then I was gone” dit jaar nog uitgebracht & het is opmerkelijk zachter dan hun vorige album “Not for want of trying +4″ waar nog overduidelijk het metal-gedeelte naar buiten kwam. Nonetheless is het echt een pareltje waar ik direct zoiets bij had van “wauw”! Just sit back & relax!
BTW Maybeshewill passeert België op 27 Oktober in Magasin4 in Bxl & op 28 Oktober in de Carpe Diem in Hasselt (hebben blijkbaar geen site, enige dat ik ervan terugvind is dat tickets 8€ kosten) – toch eens over nadenken…